هر تیر کز تو پرد هفت آسمان بدرد

از آتش دل خود در خشک و در ترش زن

گر بحر با تو کوشد در کین تو بجوشد

آتش کن آب او را در در و گوهرش زن

ای قاب قوس تیری بر پشت اسپرش زن

هر کس که بی سر آید تو دست بر سرش نه

و آن کس که باسر آید تو زخم خنجرش زن