بس کن که بیخودم من ور تو هنرفزایی

با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن

گر اژدهاست بر ره عشقی است چون زمرد

از برق این زمرد هی دفع اژدها کن

تاریخ بوعلی گو تنبیه بوالعلا کن