بستم قبای عطلت هم چاره کمر کن

خواهی که پرده هاشان در دیده ها نباشد

فرما تو پردگی را کز پرده ها عبر کن

فرمان تو راست مطلق با جمع در میان نه

ای آفتاب عرشی ای شمس حق تبریز

چون ماه نو نزارم رویم تو در قمر کن