گر سیم و زر فشانی در سود این جهانی

می گفت نرم نرمک با ما که همچنین کن

مومی که می گدازد با سوز می بسازد

در تف و تاب داده خود را که همچنین کن

سودت ندارد آن ها الا که همچنین کن

دامان پر ز گوهر کرد و نشست بر سر

وز رشک تلخ گشته دریا که همچنین کن