دامان پر ز گوهر کرد و نشست بر سر

در تف و تاب داده خود را که همچنین کن

گر سیم و زر فشانی در سود این جهانی

سودت ندارد آن ها الا که همچنین کن

وز رشک تلخ گشته دریا که همچنین کن

از نیک و بد بریده وز دام ها پریده

بر کوه قاف رفته عنقا که همچنین کن