یک دامنی از آن در در کار کور و کر کن

چنگی که زد دل و جان در عشق بانوا کن

نی های بی زبان را زان شهد پرشکر کن

چون صد هزار در در سمع و بصر تو داری

از خون آن جگرها که بوی عشق دارد

از بهر اهل دل را یک قلیه جگر کن

بس شیوه ها که کردند جان ها و ره نبردند