مرغان آب و گل را پرها به گل فروشد

از بهر اهل دل را یک قلیه جگر کن

بس شیوه ها که کردند جان ها و ره نبردند

ای چاره ساز جان ها یک شیوه دگر کن

ای تو همای دولت پر برفشان سفر کن

چون دیو ره بپیما تا بینی آن پری را

و اندر بر چو سیمش تو کار دل چو زر کن