ای تو همای دولت پر برفشان سفر کن

بس شیوه ها که کردند جان ها و ره نبردند

ای چاره ساز جان ها یک شیوه دگر کن

مرغان آب و گل را پرها به گل فروشد

چون دیو ره بپیما تا بینی آن پری را

و اندر بر چو سیمش تو کار دل چو زر کن

هر چت اشارت آید چون و چرا رها کن