آتش به امر یزدان گردد به پیش مردان

مانند بت پرستان دور از بهار و مومن

در عشق همچو آتش چون نقره باش دلخوش

چون زاده خلیلی آتش تو راست مسکن

لاله و گل و شکوفه ریحان و بید و سوسن

مومن فسون بداند بر آتشش بخواند

سوزش در او نماند ماند چو ماه روشن