سی سال دور باشد سی را چهل مکن

مس را که زر کنند یکی علم دیگر است

زین ها که می کنی نشود زر بهل مکن

دوری بگشت این تن کز دل بگشته ای

چیزی که زیر هاون افلاک سوده شد

این سرمه نیست دیده از آن مکتحل مکن

هنگامه هاست در ره هر جا مه ای است رو