در روح دررسی چو گذشتی ز نقش ها

مقصود ناطقان همه اصغای خامشان

آتش در آب گشته نهان وقت جوش آب

چون آب آتش آمد الغوث ز آتشان

وز چرخ بگذری چو گذشتی ز مه وشان

همیان چه می نهی به امانت به مفلسان

پا را چه می نهی تو به دندان گربشان