درمانده گشت دل که چه گوید کدام کن

آن خانه را که جام نباشد چو نیست نور

ما خانه ساختیم تو تدبیر جام کن

ما را وظیفه هاست ز لطف تو صد هزار

خاموش کن که دوست مجیب است بی سال

نظاره کرم کن و ترک کلام کن