بر جای باده سرکه غم می دهی مده

کس زین نکرد سود زیان می کنی مکن

راضی شدی که بیش نجویی زیان ما

این از پی رضای کیان می کنی مکن

در جوی آب خون چه روان می کنی مکن

از چهره ام نشاط طرب می بری مبر

بر چهره ام ز دیده نشان می کنی مکن