در جوی آب خون چه روان می کنی مکن

راضی شدی که بیش نجویی زیان ما

این از پی رضای کیان می کنی مکن

بر جای باده سرکه غم می دهی مده

از چهره ام نشاط طرب می بری مبر

بر چهره ام ز دیده نشان می کنی مکن

مظلوم می کشی و تظلم همی کنی