بر چهره ام ز دیده نشان می کنی مکن

بر جای باده سرکه غم می دهی مده

در جوی آب خون چه روان می کنی مکن

از چهره ام نشاط طرب می بری مبر

مظلوم می کشی و تظلم همی کنی

خود راه می زنی و فغان می کنی مکن

پایم به کار نیست که سرمست دلبرم