خود راه می زنی و فغان می کنی مکن

از چهره ام نشاط طرب می بری مبر

بر چهره ام ز دیده نشان می کنی مکن

مظلوم می کشی و تظلم همی کنی

پایم به کار نیست که سرمست دلبرم

مر مست را بهل چه کشان می کنی مکن

گویی بیا که بر تو کنم صبر را شبان