مر مست را بهل چه کشان می کنی مکن

مظلوم می کشی و تظلم همی کنی

خود راه می زنی و فغان می کنی مکن

پایم به کار نیست که سرمست دلبرم

گویی بیا که بر تو کنم صبر را شبان

بر بره گرگ را چه شبان می کنی مکن

در روز زاهدی و به شب زاهدان کشی