گویی بیا که بر تو کنم صبر را شبان

خود راه می زنی و فغان می کنی مکن

پایم به کار نیست که سرمست دلبرم

مر مست را بهل چه کشان می کنی مکن

بر بره گرگ را چه شبان می کنی مکن

در روز زاهدی و به شب زاهدان کشی

امشب که آشتی است همان می کنی مکن