در روز زاهدی و به شب زاهدان کشی

مر مست را بهل چه کشان می کنی مکن

گویی بیا که بر تو کنم صبر را شبان

بر بره گرگ را چه شبان می کنی مکن

امشب که آشتی است همان می کنی مکن

ای دوستان ز رشک تو خصمان همدگر

این دوست را چه دشمن آن می کنی مکن