گویی چو تیر راست رو اندر هوای ما

این دوست را چه دشمن آن می کنی مکن

گویی که می مخور پس اگر می همی دهی

مخمور را چه خشک دهان می کنی مکن

پس تیر راست را چه کمان می کنی مکن

گویی خموش کن تو خموشم نمی هلی

هر موی را ز عشق زبان می کنی مکن