بیرون و اندرون همه شیر است و انگبین

در طره هاش نسخه ایاک نعبد است

در چشم هاش غمزه ایاک نستعین

بی خون و بی رگ است تنش چون تن خیال

از بس که در کنار همی گیردش نگار

بگرفت بوی یار و رها کرد بوی طین

صبحی است بی سپیده و شامی است بی خضاب