دام وی از وی کند قانص عیار من

گفت که عاشق چرا مست شد و بی حیا

باده حیا کی هلد خاصه ز خمار من

فتنه گرگی شده هم دغل و مکر او

بر سر بازار او گرگ کهن کی خرند

هر طرفی یوسفی زنده به بازار من

همچو تو جغدی کجا باغ ارم را سزد