قبله کنش بهر شکر باقی از ایثار بین

خاک ایازم که او هست چو من عشق خو

عشق شود عشق جو دلبر عیار بین

سنت نیکو است این چارق با پوستین

ساعت رنج و بلا چارق بین می شوی

بی مرضی خویش را خسته و بیمار بین

چارق ما نطفه دان خون رحم پوستین