بی مرضی خویش را خسته و بیمار بین

سنت نیکو است این چارق با پوستین

قبله کنش بهر شکر باقی از ایثار بین

ساعت رنج و بلا چارق بین می شوی

چارق ما نطفه دان خون رحم پوستین

گوهر عقل و بصر از شه بیدار بین

گوهر پیشین بنه تا کندت میر ده