این سخن درنثار هم به سخن ده سپار

کهنه ده و نو ستان دانه ده انبار بین

تا نگری در زمین هیچ نبینی فلک

یک دمه خود را مبین خلعت دیدار بین

پس تو ز هر جزو خویش نکته و گفتار بین