ای خضر راستین گوهر دریاست این

آخر کاری بکرد اشک غم آمیز من

اصل همه باغ ها جان همه لاغ ها

چیست اگر زیرکی لاغ دلاویز من

از تو در این آستین همچو فراویز من

چونک مرا یار خواند دست سوی من فشاند

تیز فرس پیش راند خاطر سرتیز من