از تو در این آستین همچو فراویز من

اصل همه باغ ها جان همه لاغ ها

چیست اگر زیرکی لاغ دلاویز من

ای خضر راستین گوهر دریاست این

چونک مرا یار خواند دست سوی من فشاند

تیز فرس پیش راند خاطر سرتیز من

چند نهان می کنم شمس حق مغتنم