چنین فسرده بود سکه های مهجوران

اگر تو ماه وصالی نشان بده از وصل

ز ساعد و بر سیمین و چهره حوران

وگر چو زر ز فراقی کجاست داغ فراق

چو نیست عشق تو را بندگی به جا می آر

که حق فرونهلد مزدهای مزدوران

بدانک عشق خدا خاتم سلیمانی است