بدانک عشق خدا خاتم سلیمانی است

چنین فسرده بود سکه های مهجوران

چو نیست عشق تو را بندگی به جا می آر

که حق فرونهلد مزدهای مزدوران

کجاست دخل سلیمان و مکسب موران

لباس فکرت و اندیشه ها برون انداز

که آفتاب نتابد مگر که بر عوران