مرا چو مست کشانی به سنگ و آهن خویش

سخن تو بخشی و گویی که گفت آن الکن

بساختی ز هوس صد هزار مغناطیس

که نیست لایق آن سنگ خاص هر آهن

مرا چه کار که من جان روشنم یا تن

تو باده ای تو خماری تو دشمنی و تو دوست

هزار جان مقدس فدای این دشمن