مرا مگیر ز بالا و خشک شانه مکن

به جان تو که از این دلشده کرانه مکن

بساز با من مسکین و عزم خانه مکن

بهانه ها بمیندیش و عذر را بگذار

شراب حاضر و دولت ندیم و تو ساقی

بده شراب و دغل های ساقیانه مکن

نظر به روی حریفان بکن که مست تواند