مدزد این دل خود را ز دلستانی من

به جان پیر قدیمی که در نهاد من است

که باد خاک قدم هاش این جوانی من

تو چشم تیز کن آخر به چشم من بنگر

بر این لبم چو از آن بخت بوسه ای برسید

شکر کساد شد از قند خوش زبانی من

به گوش ها برسد حرف های ظاهر من