به گوش ها برسد حرف های ظاهر من

مدزد این دل خود را ز دلستانی من

بر این لبم چو از آن بخت بوسه ای برسید

شکر کساد شد از قند خوش زبانی من

به هیچ کس نرسد نعره های جانی من

بس آتشی که فروزد از این نفس به جهان

بسی بقا که بجوشد ز حرف فانی من