که تو ترش نکنی روی ای گل خندان

به هر طعام خوشم من جز این یکی ترشی

که سخت این ترشی کند می کند دندان

که جمله ترشی ها بدان گوار شود

گشای آن لب خندان که آن گوارش ماست

که تعبیه ست دو صد گلشکر در آن احسان

ترش مکن که نخواهد ترش شدن آن رو