به نزد روی تو افتد شود خوش و شادان

ترش مکن که نخواهد ترش شدن آن رو

که می دهد مدد قند هر دمش رحمان

چه جای این که اگر صد هزار تلخ و ترش

مگر به روز قیامت نهان شود رویت

وگر نه دوزخ خوشتر شود ز صدر جنان

اگر میان زمستان بهار نو خواهی