برآی بر سر منبر صفات خود برخوان

اگر میان زمستان بهار نو خواهی

درآ به باغ جمالت درخت ها بفشان

به روز جمعه چو خواهی که عیدها بینند

غلط شدم که تو گر برروی به منبر بر

پری برآرد منبر چو دل شود پران

مرا به قند و شکرهای خویش مهمان کن