سکون حسن عجبتر که بی قراری ما

به دست توست مسخر چو مهره تکوین

جمال و حسن تو ساکن چو عشق ما پیچان

جبین هجر تو بی چین چو سفره ما پرچین

و باز از این دو عجبتر چو سر کنی ز کمین