بسی خدنگ خورد اسپ تازی غازی

که نیست از سیهی زنگ را بکا و حزن

چو خود سپید ندیده ست روسیه شاد است

چو پور قیصر رومی تو راه زنگ بزن

که تازی است نه پالانی است و نی کودن

خصوص مرکب تازی که تو بر او باشی

نشسته ای شه هیجا و پهلوان زمن