همه حلاوت و لذت همه عطا و منن

چو شاه دست به پشت و سرش فرومالد

که ای گزیده سرآخر تویی مخصص من

شوند آن همه تیرش چو چوب های نبات

خبر ندارد پالانیی از این لذت

سپر سلامت و محروم و بی بها و ثمن

ز گفت توبه کنم توبه سود نیست مرا