بگفتمش خبر نو شنیده ای او گفت

گزید لب که رها کن حدیث بی سر و بن

بگفتمش که چرا می کند چنین گردش

بگفت هیزم تر نیست بی صداع دتن

حدیث نو نرود در شکاف گوش کهن

بلندهمتی و چشم تنگ ترک مرا

اگر تو واقف رازی بیا و شرح بکن