تو مرا دستور ده تا بگویم حال ده

من کجا بودم عجب بی تو این چندین زمان

در پی تو همچو تیر در کف تو چون کمان

گر چه ازرق پوش شد شیخ ما چون آسمان

برگشا این پرده را تازه کن پژمرده را

تا رود خاکی به خاک تا روان گردد روان