ای زده تیر جفا ای کمان کرده نهان

ور تو ای استاسرا متهم داری مرا

روی زرد و چشم تر می دهد از دل نشان

رحم را سیلاب برد یا نکوکاری بمرد

ای همه کردی ولی برنگشت از تو دلی

ای جفا و جور تو به ز لطف دیگران

باری این دم رسته ام با تو درپیوسته ام