ای همه کردی ولی برنگشت از تو دلی

روی زرد و چشم تر می دهد از دل نشان

رحم را سیلاب برد یا نکوکاری بمرد

ای زده تیر جفا ای کمان کرده نهان

ای جفا و جور تو به ز لطف دیگران

باری این دم رسته ام با تو درپیوسته ام

ای سبک روح جهان درده آن رطل گران