درد قدیمی رنج سقیمی

آن مردمی را اکنون دو تا کن

ای خوب مذهب ای ماه و کوکب

در ظلمت شب چون مه سخا کن

گرد یتیمی از ما جدا کن

گر در نعیمم در زر و سیمم

بی تو یتیمم درمان ما کن