چون جوز کهن اشکسته شوی

از کر و فر دوشینه من

آن کوه احد پشمین شده ست

از رشک من و پشمینه من

گر نوش کنی لوزینه من

از بهر دل این شیشه دلان

باشد بر که در چینه من