که ز پای دلت بکند چنان خار یاد کن

شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن

چو فتادی به چاه و گو که ببخشید جان نو

به سوی او بیا مرو مکن انکار یاد کن

مکن اندک نبود آن به خدا شک نبود آن