ز بهارم حسام دین و ز گلزار یاد کن

چو طبیبت نمود خرد دل تو آن زمان بمرد

پس از آن بانگ می زنی که ز مردار یاد کن

مکن ار چه شدی چنین چو خزان دانه در زمین

اگرت کار چون زر است نه گرو پیش گازر است

گرت امسال گوهر است نه تو از پار یاد کن

چو بدیدی رحیل گل پس اقبال چیست ذل