کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 127

سیاووش را داد و کردش نوید

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 124

    ز دیبای و از گوهر بیش و کم

    #
  2. 125

    جز افسر که هنگام افسر نبود

    #
  3. 126

    بدان کودکی تاج در خور نبود

    #
  4. 127

    سیاووش را داد و کردش نوید

    انتخاب‌شده
  5. 128

    ز خوبی بدادش فراوان امید

    #
  6. 129

    چنین هفت سالش همی آزمود

    #
  7. 130

    به هر کار جز پاک زاده نبود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 127 از «بخش ۳ - بسی برنیمد برین روزگار...» است.