جان شبی دل ز شبم برمکن

تو گل و من خار که پیوسته ایم

بی گل و بی خار نباشد چمن

من شب و تو ماه به تو روشنم

شمع تو پروانه جانم بسوخت

سر پی شکرانه نهم بر لگن

جان من و جان تو هر دو یکی است