شمع تو پروانه جانم بسوخت

بی گل و بی خار نباشد چمن

من شب و تو ماه به تو روشنم

جان شبی دل ز شبم برمکن

سر پی شکرانه نهم بر لگن

جان من و جان تو هر دو یکی است

گشته یکی جان پنهان در دو تن